Konkurs Spoil Yourself #KangaCard

Mamy dla Ciebie kolejny KONKURS ze wspaniałymi nagrodami! 🤩

📜 Pytanie konkursowe brzmi: >> Za jakie przyjemności płacisz kartą Kanga? <<

Może płaciłeś/aś ostatnio naszą kartą za masaż? Lub za pobyt w ekskluzywnym hotelu? Albo kupiłeś/aś przy jej użyciu pyszne ciasto? 😌
…A może dopiero planujesz jakiś miły zakup za pomocą karty Kanga? – Ten konkurs jest również dla Ciebie!

🛠️ Odpowiedź na pytanie konkursowe umieść na swoich kanałach w mediach społecznościowych, dodając dwa hashtagi: #KangaCard i #SpoilYourself  

Kwestię formy odpowiedzi pozostawiamy Tobie – może to być tekst / zdjęcie / tekst + zdjęcie / autorski obrazek / itd. 😉 

🎨 Bądź kreatywny/a i przekonywujący/a – właśnie TO będziemy brać pod uwagę przy wyborze zwycięzców.

🏆 Co możesz wygrać?
1. MIEJSCE – tokeny KNG o przybliżonej wartości 100 $
2. MIEJSCE – tokeny KNG o przybliżonej wartości 60 $
3. MIEJSCE – tokeny KNG o przybliżonej wartości 40 $

Łączna wartość nagród to aż 200 $!

📆 📝 Na publikację swojej/swoich odpowiedzi masz czas do 24.05 do godziny 23:59.
📆 🎊 Listę laureatów ogłosimy 25.05.

A jeśli nie masz jeszcze swojej karty Kanga? 🤷 💳
Spokojnie, możesz ją zdobyć zupełnie za darmo po dołączeniu do Kanga Club.
Zajrzyj na stronę naszego klubu i postępuj zgodnie z podanymi na niej wskazówkami.

Czy handel bitcoinem może wspierać działania przestępcze?

W tym artykule skupimy się na kwestii prania pieniędzy w aspekcie kupowania kryptowalut i wirtualnych aktywów. Mechanizm jest podobny, jednakże są pewne różnice na korzyść bezpieczeństwa w świecie krypto. Przede wszystkim dobra zapisane w technologii blockchain mogą być łatwo monitorowane i jest do nich otwarty dostęp. W tej sferze nie tylko regulatorzy i przedstawiciele organów ścigania mają dostęp
i prawo do informacji. Ze względu na swój charakter i anonimowość kryptowaluty i ich przepływy są obserwowane przez prywatne firmy
i organizacje, które używają sztucznej inteligencji i algorytmów, aby śledzić ruch kryptowalut na giełdach i pomiędzy portfelami prywatnymi.

Kupowanie bitcoina a pranie brudnych pieniędzy. Jak to działa?

Zobaczmy, jak techniki prania pieniędzy mają się do dóbr wirtualnych.

  1. Ulokowanie: środki o niejasnym pochodzeniu mogą być lokowane w kryptowalutowym systemie poprzez biura OTC lub bezpośrednio, za pomocą bankomatów kryptowalutowych. Takie działania, podobnie jak w klasycznym modelu, wymagają siatki współpracowników, „słupów” i skorumpowanych przedstawicieli biur OTC. Inaczej ma się przypadek, kiedy bezpośrednio skradzione są wirtualne aktywa poprzez wyłudzenia i oszustwa w internecie. Wtedy przestępcom pozostaje zgubienie śladu pomiędzy zdobytymi w drodze scamu środkami a ich ofiarami.
  2. Maskowanie: pozyskane nielegalnie środki po umieszczeniu ich na blockchainie będą kierowane do różnych portfeli, zdecentralizowanych giełd kryptowalutowych lub do narzędzi oferujących depozyty i inne formy inwestycji. Na tym właśnie etapie zaciemniane jest pochodzenie aktywów, jako że wszystkie mieszane są we wspólnym miejscu, łączone niejako w jedno aktywo, a potem rozsyłane z powrotem do beneficjentów wraz z obiecanymi zyskami. 
  3. Integracja: czyli wydania tych środków na dalsze dobra fizyczne lub wirtualne. 

Czy ten proceder jest naprawdę taki prosty i powszechnie stosowany przez przestępców?

Generalnie użycie kryptowalut w działaniach przestępczych wzrasta. Należy jednak brać pod uwagę szeroką i szybko rosnącą adaptację kryptoaktywów w ogóle. Udział użycia kryptowalut w praniu pieniędzy wzrasta, bo użycie całej technologii również wzrasta. Jednakże nielegalne działania na kryptowalutach stanowią tylko małą część ogólnych obrotów „szarej strefy”. Szacuje się że w 2021 roku 8,6 miliardów dolarów zostało „wypranych” przy użyciu krytpowalut. Rekord padł w 2019 roku, kiedy kwota ta sięgnęła blisko 11 miliardów dolarów. Te kwoty wydają się ogromne. Porównajmy je jednak z kwotami dotyczącymi przestępstw finansowych ogólnie. W pierwszej części artykułu podaliśmy dane Europolu mówiące o skali prania pieniędzy na całym świecie: szacunkowo od 715 miliardów dolarów do nawet 1,8 biliona dolarów. Zatem wielkości poddawane praniu pieniędzy przy użyciu krytpowalut to odpowiednio 1,5% (11 miliardów z 715 miliardów) oraz 0,93% (11 miliardów z 1,8 biliona). Zatem mniej niż 1% całej aktywności dotyczącej prania brudnych pieniędzy przechodzi przez system kryptowalutowy.

Dlaczego zatem przestępcy wcale
nie tak chętnie używają krypto do prania pieniędzy?

W przypadku technologii blockchain podstawową jej zasadą jest „trustlessness”, czyli brak potrzeby zaufania użytkowników do siebie nawzajem. Zaufanie jest do technologii. Kody źródłowe tworzone są w taki sposób, aby w transakcjach i inteligentnych kontraktach (smart contracts) uwzględnione były wszelkie zmienne, a uczestnicy nawet nie muszą znać swoich personaliów. Kody źródłowe tworzone są w taki sposób, aby uczestnicy nie musieli sobie ufać, czy nawet znać swoich personaliów. Wszystko jest zapisane i zorganizowane w kodzie
i w smart-kontraktach. Raz ustalone zasady są niemożliwe do zmiany i trwale zapisane w łańcuchu. Często kojarzona z blockchainem anonimowość dotyczy wyłącznie danych osobowych. Widoczne dla wszystkich są wartości i działania transakcyjne (tj. podziały i łączenie środków). Możliwym jest skojarzenie przepływów z konkretnymi portfelami i dalej zlokalizowanie ich właścicieli ustalając numery IP komputerów i serwerów.  Kiedy środki trafiają na scentralizowane giełdy kwestia anonimowości się kończy, gdyż większość giełd krytpowalutowych wymaga już KYC (czyli zebrania i potwierdzenia danych osobowych ich klientów). Istnieją wyjątki od tej reguły, które
z założenia powstały, aby w pełni chronić prywatność swoich posiadaczy. Są to tzw. private coins, które są zaprogramowane w taki sposób, aby nie ujawniać przepływów lub kasować je automatycznie bez zagrożenia dla reszty funkcjonalności. Jednakże private coins są
w mniejszości oraz coraz częściej popadają w konflikt z organami prawnymi i giełdami (są usuwane z popularnych giełd). 

Same dochodzenia dotyczące przestępstw związanych z kryptowalutami różnią się od tradycyjnych, związanych z gotówką i bankami. Jeśli nawet przestępcy zdecydują się na rozwiązania kryptowalutowe, grupy dochodzeniowe mają kilka przewag dzięki budowie blockchain. Przede wszystkim mogą działać w czasie realnym. Giełdy kryptowalutowe oraz biznesy DeFi używają programów analitycznych śledzących podejrzane i duże przepływy w ich organizacjach. W ten sposób natychmiast mogą zapobiec i zablokować podejrzane transakcje. Dochodzenie może zostać wszczęte dużo szybciej, niż w tradycyjnym systemie bankowym, gdzie nieprawidłowości badane są długo
po fakcie, a podejrzane środki wypłynęły już z systemu. Dzięki anonimowości i braku powiązania danych wrażliwych bezpośrednio
z użytkownikami, firmy branży krypto nie są związane prawami RODO i im podobnymi. Mogą szybko wymieniać się informacjami pomiędzy sobą i z organami ścigania, bez specjalnych nakazów lub dodatkowych zgód.

Pomimo ogólnej opinii (głoszonej na ogół przez przeciwników technologii blockchain lub osoby nie znające jej podstaw) wnioski wskazują,
iż kryptowaluty nie są najlepszym medium prania brudnych pieniędzy. Potwierdzają to dane statystyczne, mówiące że tylko około 1% środków z nielegalnych źródeł poddawanych praniu przy użyciu kryptowalut. Natomiast sama technologia blockchain sprzyja wykrywaniu przestępstw finansowych i daje dużą przewagę organom ścigania w dochodzeniach i łapaniu przestępców.

Oczywiście innowacyjne technologie zawsze będą kusić przestępców do szukania nowych sposobów bezprawnego działania. Jednakże to nie wynalazek jest problemem lecz człowiek, który wykorzystuje go do złych celów. Trochę jak z nożem, czy atomem – wszystko zależy
od intencji użycia.

Aleksander Sucharda
dla Kanga Exchange

Przestępczość finansowa a życie codzienne. Jak nasza lekkomyślność przyczynia się do finansowania terroryzmu?

Dowiedzieliśmy się o podstawowych kwestiach związanych z praniem brudnych pieniędzy i finansowaniem terroryzmu. Spójrzmy zatem na nasz udział w tym procederze. Kiedy oglądamy wiadomości o atakach terrorystycznych lub niejasnych zależnościach finansowych ludzi biznesu i polityki, wszystko to wydaje się bardzo odległe. Czyżby? Nie do końca. Przestępstwa te są bliżej nas niż mogłoby się zdawać i każdy z nas powinien czuć pewną odpowiedzialność
za bezpieczeństwo swoich inwestycji, czy działań biznesowych. Weźmy pod uwagę, że skradzione w ramach oszustw środki są używane do wspierania nielegalnych działalności i terroryzmu. Dlatego powinniśmy patrzeć na oszustwa
z szerszej perspektywy, globalnego bezpieczeństwa. Utrzymanie bezpieczeństwa naszych środków jest równoznaczne
z zachowaniem porządku na całym świecie. Może brzmi to mocno górnolotnie, ale ten artykuł powstał właśnie po to,
aby uwypuklić małe słabostki, które mają wpływ na nasze codzienne życie w większej skali.  

Oszustwa i wyłudzenia skierowane są na ogół przeciw bankom i instytucjom, jednak te mają silne zabezpieczenia. Niestety w sferze prywatnej, ludzie nie przestrzegają tak gorliwie podstawowych zasad bezpieczeństwa. Ponadto, powiedzmy
to wyraźnie, ludzie są chciwi. Stawiają chęć zysku ponad swoje bezpieczeństwo, a to tworzy przestrzeń do nadużyć.
Na Youtube’ie i innych platformach mnożą się „wspaniałe okazje inwestycyjne”. Czy znajome są Wam oferty typu: wyślij nam swojego bitcoina, a my odeślemy Tobie dwa? Ha, damy i 6. Obiecać wszystko można! To naszym obowiązkiem jest analiza takich propozycji. Pomyślmy, o co może naprawdę chodzić, kiedy ktoś oferuje nam pieniądze „za darmo”. Co to znaczy za darmo i jakie wiążą się z tym ryzyka? Ktoś powie, że ryzyko do prawdopodobieństwa zysku jest niskie, kiedy ryzykuję 1 aby zyskać 6, jednak to nieprawda. Biorąc udział w tej grze, nie tylko narażamy się na straty, ale jednocześnie wspieramy działalność kryminalną i terrorystyczną.

Kiedy myślimy o działalności przestępczej i terrorystycznej, może wydawać się, że osoby w nią zaangażowane robią to świadomie i z własnej woli. Jednakże to nie musi tak wyglądać. Przestępcy internetowi stają się coraz bardziej kreatywni, jeśli chodzi o metody pozyskiwania współpracowników w roli „słupów”. Często wabią niewinne ofiary w proceder prania pieniędzy, obiecując łatwy zarobek w pozornie legalnych interesach. Internet pełen jest ofert i reklam biznesów, które przy niedużym nakładzie pracy mają dać świetne wyniki finansowe. Miejmy świadomość, że gro z nich to właśnie fałszywe przedsięwzięcia mające na celu generowanie wielu przelewów na małe kwoty, które są ciężkie do monitorowania. Na te podstępne propozycje najczęściej narażeni są młodzi ludzie, chcący sfinansować swoją edukację lub dorośli kuszeni możliwością dorobienia do pensji. 

W kwestii naszego bezpieczeństwa zachęcamy do jasnego i logicznego myślenia. Nie ma „złotych interesów”, w większości to wyłudzenia i oszustwa. Nie daj się skusić nierealnym obietnicom. Zadbaj o bezpieczeństwo samodzielnie. Ostrożnie angażuj się we współpracę z nieznanymi kontrahentami. Rozmawiaj o tych kwestiach ze znajomymi i rodziną. Reaguj jeśli widzisz, że ktoś z Twojego otoczenia pakuje się w cudowne biznesy. Wypytuj i podważaj. Dziel się wiedzą, którą już masz. Prześlij komuś ten artykuł, może ustrzeże go to przed kłopotami…

Więcej na temat zasad bezpieczeństwa dowiesz się z tego artykułu.

Aleksander Sucharda
dla Kanga Exchange

Pranie brudnych pieniędzy i finansowanie terroryzmu. Czy blockchain jest na to remedium?

Równowaga pomiędzy wolnością jednostki a kontrolą masowych transakcji stanowi kluczowy problem w dzisiejszej globalnej gospodarce,
w szczególności w nowych i nieregulowanych obszarach jakimi są biznesy związane z krypto i Defi. Nasuwa się naturalne pytanie o podmioty zaangażowane w te biznesy oraz ich intencje. Czy wszystkie transakcje powinny być regulowane? Na wszystkich poziomach i we wszystkich obszarach? Z założenia regulacje powstają, aby chronić ludzi przed nieuczciwymi działaniami oraz by utrzymać porządek w światowym systemie finansowym. Zatem, czy wymiana 200 PLN między znajomymi powinna być objęta regulacjami i nadzorem, który pozbawia jednostkę prywatności? Z drugiej zaś strony przez system przepływają transakcje na duże kwoty, o niejasnym pochodzeniu i często związane z handlem ludźmi, bronią i narkotykami. Czy w tym wypadku pełna swoboda i brak kontroli to również dobre rozwiązanie?

Niezależnie od odpowiedzi, najważniejsze jest, aby zadbać o środki swoje i naszych bliskich. O tym jak zachować uważność i jak chronić się przed oszustwami napiszemy w kolejnych częściach serii artykułów o przestępczości internetowej i bezpieczeństwie.

Teraz skupmy się na podstawach…

Czym jest pranie brudnych pieniędzy
i jak działa finansowanie terroryzmu?

Pranie brudnych pieniędzy jest częścią szerszego pojęcia przestępczości finansowej. Występuje w jednej grupie wraz z wyłudzeniami internetowymi, oszustwami podatkowymi oraz atakami cybernetycznymi. Szansa na to, że oszustwo zostanie wykryte i ścigane jest niskie,
Pranie brudnych pieniędzy jest częścią szerszego pojęcia przestępczości finansowej. Występuje w jednej grupie wraz z wyłudzeniami internetowymi, oszustwami podatkowymi oraz atakami cybernetycznymi. Szansa na to, że oszustwo zostanie wykryte i ścigane jest niskie,
z powodu złożoności dochodzenia, które musi w wielu przypadkach być prowadzone międzynarodowo i pod różnymi jurysdykcjami. Pranie pieniędzy jest przestępstwem samym w sobie. Często jednak jest powiązane z innymi formami działalności przestępczej
oraz z finansowaniem terroryzmu. Skala procederu jest trudna do oszacowania. Europol oraz Biuro Narodów Zjednoczonych ds. Narkotyków
i Przestępczości (UNODC) mówią o 2-5% globalnego PKB, które każdego roku jest poddane próbie zalegalizowania w oficjalnym obrocie.
To kwoty rzędu 715 miliardów EUR do 1,8 biliona EUR które wypływają z systemu monetarnego. Krótko mówiąc, właśnie tyle pieniędzy (najczęściej nieświadomie) wkładamy do kieszeni oszustów. Jakkolwiek przestępcy wchodzą w posiadanie nielegalnych środków, prędzej
czy później chcą je zalegalizować i puścić w obieg. 

Wyróżnia się 3 etapy prania pieniędzy:

  1. Lokowanie: włączenie pieniędzy do oficjalnego obrotu poprzez zdeponowanie ich w instytucjach finansowych jest kluczowe
    dla przestępców. Ta operacja wymaga szerokiej siatki współpracowników: tak zwanych „słupów”, fikcyjnych firm, a także skorumpowanych pracowników banków i instytucji finansowych.
  2. Maskowanie: po włączeniu nielegalnych środków do systemu finansowego kolejnym celem jest ukrycie ich pochodzenia i przepływów. Osiągane jest to poprzez dokonywanie przelewów przez konta prywatne i firmowe w różnych krajach, często nieraportujących transakcji swoich systemów bankowych. Złożony ruch i mnogość podmiotów pozwalają zgubić ślad pomiędzy pierwotnymi właścicielami,
    a beneficjentami końcowymi.
  3. Integracja: po skutecznym ukryciu wątpliwego pochodzenia środków, nabywa się za nie dobra, które trudno kontrolować. Są to dzieła sztuki, produkty luksusowe, nieruchomości oraz całe legalnie działające biznesy. 

Czym jest finansowanie terroryzmu?

Finansowanie terroryzmu to proces finansowania nielegalnych działalności i aktów terroru, niekoniecznie zaś jest powiązany z praniem brudnych pieniędzy. W zasadzie to szerszy proces, zawierający w sobie pozyskiwanie funduszy zarówno z nielegalnych, jak i legalnych przedsięwzięć. Źródła mogą być różnorakie: poczynając od okupacji całych obszarów i drenowania całych lokalnych gospodarek (podporządkowując sobie banki, system podatkowy oraz przejmując kontrolę nad polami naftowymi i wydobyciem innych surowców); poprzez działania na mniejszą skalę jak piractwo, porwania, handel ludźmi i narkotykami; skończywszy na mniej oczywistych metodach
jak przejmowanie produktów rolnych, dóbr kultury lub pozyskiwanie środków poprzez organizacje pozarządowe. Niestety ostatnia metoda jest całkiem popularna i bazuje na ludzkich odruchach. Chęć pomocy to często impuls – silniejszy od chęci racjonalnego sprawdzenia podmiotu, któremu pomagamy. Działania charytatywne są również w dużej mierze oparte o gotówkę i trudno mierzalne, dając przestrzeń do nadużyć
i oszustw.

Wszystkie te “niecne” czyny mają silny wpływ na nasze życie i ekonomię. Powinniśmy być tego świadomi i dochować wszelkich starań,
aby zabezpieczyć nasze zasoby. Spójrzmy na działania władz oraz na system przeciwdziałania przestępczości finansowej.

Jakie instytucje i regulacje mają na celu przeciwdziałanie praniu brudnych pieniędzy (AML)?

Istnieje wiele instytucji i organizacji stojących na straży porządku i zwalczających przestępczość finansową. Jedną z nich jest FATF, czyli grupa zadaniowa ds. przeciwdziałania praniu pieniędzy. Powstała w 1989 roku z inicjatywy państw grupy G7 z celem tworzenia podstaw
w zwalczaniu przestępczości finansowej i finansowaniu terroryzmu. Dla osiągnięcia tych celów FATF współpracuje z regionalnymi strukturami o podobnym charakterze, we wszystkich zakątkach świata. W Europie jest to MONEYVAL, organ nadzoru przepływów pieniężnych, podlegający Radzie Europy. Nie ma jednego prawodawstwa. Szeroko rozumiane AML odnosi się do wszystkich praw, regulacji i procedur mających zapobiegać praniu pieniędzy pochodzących z przestępczości i wspierających działania terrorystyczne.

Wiesz już czym jest pranie brudnych pieniędzy i finansowanie terroryzmu oraz kto dba o przestrzeganie przepisów z tym związanych.
W kolejnym artykule dowiesz się jak my na co dzień, często nieświadomie przyczyniamy się do tego procederu.

Aleksander Sucharda
dla Kanga Exchange

SCAM a kryptowaluty – jak rozpoznać próbę oszustwa?

SCAM to wyspecjalizowane oszustwo. Polega na zachęceniu ofiary obietnicą dużego zysku bądź pomocy w rozwiązaniu problemu w zamian za „drobną” opłatę, dane karty kredytowej, a nawet obsługę zdalną komputera.

JAK ROZPOZNAĆ WYŁUDZENIE W INTERNECIE?

Kiedy słyszymy o tego typu oszustwach, nierzadko w głowie pojawiają się myśli obronne. „Nie nabrałbym się”, „Mnie na to nikt nie złapie”, „Przecież od razu widać, że to oszustwo, tylko głupcy dają się w taki sposób oszukać”. Jestem ofiarą dość wyszukanego SCAM-u i przebieg całego procesu oraz mojej naiwności zauważyłem zdecydowanie za późno, jednak jeszcze nie mogę tego opisać. Należy podkreślić, że oszuści są bardzo kreatywni i co chwile wymyślają nowe sposoby na manipulację i wyciągnięcie pieniędzy od poszkodowanych. Sam proces można przedstawić następująco:

1. Kontakt – główne kanały: fałszywe strony www, Facebook, telefon,Telegram, Discord.

2. Zyskanie zaufania – chęć pomocy, obietnica zysku, wygrana w konkursie.

3. Pozyskanie danych – karta kredytowa, hasła dostępowe, obsługa zdalna komputera.

4. Wyciągnięcie pieniędzy – użytkownik zmanipulowany wysyła środki bądź dochodzi do kradzieży.

5. Ponowne budowanie zaufania – utrzymywanie kontaktu, dalsze manipulacje.

6. Kolejna próba wyciągnięcia pieniędzy – obietnica większych zysków w zamian za kolejne środki.

7. Zniknięcie – po wyciągnięciu wszystkiego bądź zorientowaniu się ofiary ucina się kontakt.

KIM JEST SCAMMER I JAKIE SĄ JEGO SPOSOBY DZIAŁANIA?

Każda osoba może być oszustem, jednak przyglądając się temu bliżej, można zauważyć pewien wzorzec takiej osoby. Średni wiek, wschodni akcent, łamana polszczyzna, miły i spokojny mężczyzna, który wielokrotnie gwarantuje pomoc lub zysk. Wysyła linki do stron łudząco podobnych do oryginalnych, linki do płatności, maile podobne do oryginalnych.

KTO JEST NARAŻONY NA ATAK SCAMMERA?

Zazwyczaj scammerzy szukają ofiar nieświadomych, szukających pomocy, szybkiego zysku bądź ochrony kapitału. Są to osoby bardzo młode bądź starsze niemające wiedzy, którymi łatwo manipulować.

METODY OCHRONY PRZED SCAMEM

Niestety jest to bardzo indywidualna sprawa, ponieważ oszuści doszli do takiej wprawy, że potrafią przedstawić ofierze prawdziwy zespół firmy w taki sposób, jakby to oni byli oszustami. Należy przestrzegać podstawowych zasad:

1. Żadna osoba z działu obsługi klienta nie odzywa się pierwsza na komunikatorach, ani nie dzwoni pierwsza do użytkownika.

2. Żaden pracownik firmy nie ma prawa poprosić nas o dostęp do komputera, kont, hasła, dane dostępowe nawet pod pretekstem pomocy.

3. Sprawdzajmy dokładnie adres stron www, na które zostajemy przekierowani.

4. Żaden projekt nie rozdaje dużych pieniędzy w zamian za przesłanie mniejszej kwoty. 

5. Zawsze mamy prawo przerwać rozmowę i zadzwonić pod oficjalny numer telefonu firmy w celu weryfikacji, czy na pewno kontaktował się z nami jej pracownik. 

6. Pamiętajmy, że nikt nie rozdaje pieniędzy za darmo.

7. Poświęcamy dużo czasu na powiększanie naszego kapitału Nie traktujmy go jako coś bezwartościowego i zastanówmy się jakie ryzyko istnieje podczas każdej inwestycji.

8. Zakładajmy, że każdy projekt może być oszustwem i sprawdzajmy go na wszelkie znane sposoby, np.:

SPRAWDŹ PROJEKT

Zgodnie z prawem, dając się zwieść oszustom, możemy nieświadomie brać udział w praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu. Nielegalnie pozyskane środki finansowe mogą być wykorzystywane później do prania ich w innych miejscach, a potem do legalizacji. Jeżeli będziemy brać udział w takim procederze, mogą nas dosięgnąć konsekwencje prawne.

Kanga Exchange wychodzi naprzeciw tym problemom i zachęca do śledzenia serii wpisów na blogu opisujących przykładowe sytuacje wykrytych oszustw. 

Ostrzegamy użytkowników przed narastającą liczbą oszustów i zapraszamy do kontaktu z naszym działem obsługi klienta w celu weryfikacji potencjalnych oszustów, którzy podają się za pracowników Kanga Exchange bądź projekty powiązane.

Oficjalne kanały do kontaktu:

+48 58 573 36 33 – telefoniczny dział obsługi klienta

[email protected] – oficjalny mail pomocy klientowi

https://t.me/KangaExchange – oficjalny polskojęzyczny kanał informacyjno-dyskusyjny

https://t.me/KangaExchangeChat – oficjalny anglojęzyczny kanał informacyjno-dyskusyjny

Roman Majewski
dla Kanga Exchange

Jak zamówić kartę Kanga?

Czy zapoznałeś/aś się już z naszym wpisem o możliwościach, płynących z posiadania karty Kanga? Jeśli nie – bez obaw, nadal możesz do niego zajrzeć!

W jaki sposób zostać właścicielem i użytkownikiem karty Kanga? Na to pytanie odpowiemy Ci tu i teraz!

Jej posiadanie możliwe jest po dołączeniu do Kanga Club. Jeżeli nigdy nie miałeś/aś okazji stać się członkiem/członkinią naszego klubu, to jest to idealny moment do wykonania tego strategicznego ruchu. Jeśli krok ten masz już za sobą, Twoja droga do zdobycia karty Kanga jest już krótsza 🙂

  1. Zanim jednak dołączysz do klubu, upewnij się, czy przeszedłeś weryfikację KYC na swoim koncie Kanga Exchange → Zaloguj się na nie poprzez stronę kanga.cash lub aplikację Kanga Wallet i sprawdź, czy w pasku zakładek wyświetla Ci się opcja “Weryfikacja”. Jeśli tak – wybierz ją, a system sam przeprowadzi Cię przez całą procedurę. W przypadku, gdy opcja ta nie widnieje na pasku zakładek, jest to znak, że weryfikację KYC masz już za sobą i jesteś gotowy/a, by zapisać się do klubu! ⤵

Możesz to zrobić wchodząc na Kanga Club i klikając “Zostań członkiem Kanga Club!”. Na Twoim ekranie pojawi się wówczas okienko logowania – logujesz się za pomocą danych do swojego konta, które posiadasz na Kanga Exchange. 

Członkostwo w klubie Kangi przez pierwsze 12 miesięcy i zamówienie karty Kanga jest zupełnie darmowe! Po roku cena za utrzymanie członkostwa w Kanga Club wyniesie Cię tylko symboliczne 0,99 euro miesięcznie. W ramach miesięcznej opłaty pokrywamy koszta planu Gold by Kanga.

Przy rejestracji zostaniesz też poproszony/a o podanie numeru telefonu, na który otrzymasz link do aplikacji ZEN. Dalsza część procesu odbywać się będzie właśnie za jej pośrednictwem. Przygotuj się na wgranie skanu swojego dowodu – aplikacja posiada swój skaner – oraz twarzy – selfie time! 😉 Działania te służą weryfikacji, a tym samym zabezpieczeniu Twoich danych.

  1. Po zarejestrowaniu się w aplikacji, możesz w niej zamówić swoją kartę Kanga w formie fizycznej.

To już wszystko! W razie jakichkolwiek wątpliwości na stronie klubu Kangi znajdziesz też listę najczęściej zadawanych pytań i odpowiedzi. Powodzenia!